Patchett, Ann | Gemeengoed

Gemeengoed - Ann PatchettIk had nog nooit wat van Ann Patchett gelezen. Ik wist dus ook niet wat ik moest verwachten van Gemeengoed, ik was vooral gevallen voor het omslag dat zo leek op Afspraak in Portugal van Corien Oranje. Benieuwd dus.

Patchett begint het boek met een zomers feest waar Bert Cousins onuitgenodigd verschijnt. Op dat feest valt hij voor Franny Keating, hetgeen uiteindelijk leidt tot echtbreuk in hun huwelijken en een huwelijk tussen hen beiden. Het is de aanleiding, maar niet het thema: het boek focust zich op de levens van de kinderen (4 van Bert, 2 van Beverly) die zichzelf door het leven proberen te slaan. Het begint al in de kinderjaren, als de 6 kinderen vooral aan hun lot worden overgelaten en op avontuur gaan.

Het jongste broertje is meestal strontvervelend en wordt door de oudere kinderen vakkundig in slaap geholpen door hem Benadryl te laten eten. Die Benadryl had de oudste broer bij zich, omdat hij allergisch is voor bijen. Dat kan natuurlijk niet goed gaan en er het onvermijdelijke gebeurt, wat weer een nieuwe breuk veroorzaakt.

Patchet springt heen en weer door de tijd en een van de lijnen volgen we Franny, die gesjeesd is voor haar rechtenstudie en werkt als serveerster. In die hoedanigheid ontmoet ze een beroemde auteur met wie ze een relatie krijgt. Ze vertelt hem het geheim en hij gebruikt het in zijn boek. Dat blijft natuurlijk niet onopgemerkt en zo buitelen de ontwikkelingen over elkaar.

En dat is nog wel het meest sprekende kenmerk, vind ik: de dynamiek van het boek. Het is geen doldwaas avonturenboek, er zit een zekere rust en diepgang in, maar er gebeurt heerlijk veel. Mij doet het gevoel van het lezen nog het meest denken aan Joël Dicker in Het boek van de Baltimores.

Niet alles is qua gebeurtenissen even verheffend, maar daar focust het boek ook niet op. het focust meer op de nasleep en de pijn die mensen van hun vergissingen hebben en hoe dat een leven kan beïnvloeden.

IJzelenberg, Catharina | Het ruisen van de zee

Het ruisen van de zee, een roman waarin De Ramp nog niet voorbij is. De watersnoodramp van 1953 staat in ons nationale geheugen gegrift. In de getroffen gebieden word je eraan herinnerd door gedenktekens voor de slachtoffers, een museum, een route langs plaatsen die een bijzondere herinnering oproepen. De sindsdien aangelegde Deltawerken zijn onze nationale trots en hebben in zekere zin de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden ontsloten met alle mogelijkheden van dien.

Voor mensen die de ramp zelf meegemaakt hebben, zoals Catharina IJzelenberg als klein meisje, is de ramp nog altijd een gebeurtenis, wellicht trauma, die een belangrijke rol in hun leven speelt.  Het ruisen van de zee gaat over Anton Rentier. Op 31 januari 1953 is hij vijf jaar oud en woont met zijn ouders op een boerderij bij Ouwerkerk. Zijn vader probeert, met het zogenaamde dijkleger, de dijk te behouden en het water tegen te houden, maar komt niet meer thuis. Was hij nog op weg naar huis en heeft Anton hem in het water zien verdwijnen?

Anton en zijn moeder blijven samen over en hebben een sterke band met elkaar. Gepraat over de ramp wordt er echter nauwelijks, het verdriet en de vragen worden diep weggestopt. Moeder is een gelovige vrouw die ook hecht aan de tradities die in orthodox-gereformeerde kringen in ere worden gehouden. Anton krijgt hier steeds meer moeite mee. Hij is kritisch en stelt vragen waar hij geen bevredigende antwoorden op krijgt. Anton probeert zonder de relatie met zijn moeder echt op het spel te zetten, toch zijn eigen weg te vinden.

Het lukt hem echter pas na het overlijden van zijn moeder echt zijn eigen keuzes te maken.  Na zijn studie Nederlands wordt hij docent in Zierikzee en geeft met passie les over literatuur. Een nieuwe leerling, Claudia, zet zijn leven op zijn kop. Ze roept gevoelens in hem op waar hij als docent niet aan toe kan geven, maar daarnaast vooral herinneringen aan het verlies van zijn vader. Hij gaat beseffen dat zijn leven voor een groot deel toch is bepaald door de weggestopte emoties over de vraag naar de laatste momenten uit het leven van zijn vader. Waarom is hij niet teruggekomen bij zijn gezin toen het nog kon?

De omgang met Claudia is voor Anton een manier om een weg te zoeken in de verwerking van die emoties. Claudia gaat echter in Utrecht studeren en leidt haar eigen leven. Een enkele keer komt ze bij Anton op bezoek die aan die ontmoetingen zijn hart ophaalt.  Uiteindelijk komt Claudia bij Anton met het bericht dat ze zwanger is van iemand met wie ze haar leven niet gaat delen. Ze vraagt of Anton het kind wil erkennen en wil opvoeden, in ieder geval zolang zij studeert. Anton stemt daarin toe en neemt de zorg voor dochter Clara op zich. Dit ging mij wat te gemakkelijk, walst Anton niet opnieuw over bepaalde emoties bij zichzelf heen?

‘Het ruisen van de zee’ is zeker een geslaagd debuut van IJzelenberg.  Ze laat op overtuigende wijze zien wat de gevolgen van verlies en verdriet zijn als er niet voldoende ruimte wordt gegeven aan of genomen voor de emoties die worden opgeroepen. Mooi vond ik de passages waarin over de zee werd geschreven. De alles vernietigende kracht, maar ook de schoonheid en kalmte werden met treffende beelden verwoord. De wijze waarop Anton uiteindelijk afscheid neemt van het geloof uit zijn jeugd wordt met respect en integer beschreven. Ik heb Het ruisen van de zee met plezier gelezen!

Witemeyer, Karen | Voor geen goud

Karen Witemeyer, voor geen goud

Karen Witemeyer heeft een grote liefde voor Texas. Ze verhuisde er vanuit Californië naar toe om psychologie te gaan studeren aan de universiteit en is nooit meer teruggekeerd. Ze werd verliefd op het ruige Texaanse landschap, met de prachtige zonsondergangen en de nog altijd bestaande ‘pioniers-geest’ die we ook terug kunnen vinden in haar romans.  Ze heeft al een flink aantal romans op haar naam staan. ‘Voor geen goud’ is het eerste deel in de serie vrouwen van Harper’s Station.

Verhaallijn

Emma Chandler is de oprichtster van de vrouwenkolonie Harper’s station. Ze heeft de kolonie opgericht om een veilig thuis te kunnen bieden aan vrouwen in nood.  Emma is van mening dat vrouwen ook prima zonder de bescherming van een man kunnen. Toch moet ze al vrij snel haar mening bijstellen als een onbekende aanvaller uit is op goud wat volgens hem in de kolonie verborgen zit. Emma heeft de bescherming van een man nodig, anders zullen de vrouwen in de kolonie het niet overleven. Er is één man die ze voldoende vertrouwt om hem om hulp te vragen. Maar  ze weet niet of deze man wel bereid is om haar te helpen na alle gebeurtenissen in het verleden.

Malachi Shaw heeft na veel omzwervingen eindelijk zijn plek gevonden als explosievenexpert bij de spoorwegen. Hij is een man die zijn eigen boontjes weet te doppen en is tevreden met zijn bestaan. Als hij op een dag een telegram van Emma krijgt met de vraag of hij hen wil helpen de kolonie te beschermen, hoeft hij niet lang na te denken en laat zijn zorgvuldig opgebouwde leventje achter zich en gaat op zoek naar de vrouw uit het verleden om met haar te vechten tegen het kwaad. Helaas heeft hij er geen rekening mee gehouden dat Emma niet meer het kwetsbare meisje van vroeger is maar een sterke vrouw met een eigen wil. De vraag is of het Emma en Shaw lukt om het verleden achter zich te laten en samen zorg te dragen voor de veiligheid van Harper’s station.

‘voor geen goud’ is een perfecte mix van spanning, romantiek en wederzijds vertrouwen. Het boek zit vol verrassende wendingen, waarbij  vaak de vraag naar boven komt hoe het ooit allemaal goed moet komen.  Met  ‘voor geen goud’ heeft Witemeyer opnieuw bewezen dat ze het schrijven in haar bloed heeft. Trouwe lezers zullen zeker genieten van dit verhaal en uitkijken naar een nieuw deel van deze serie.

Hedlund, Jodi | Baken van hoop

Jody Hedlund, Baken van hoopEen dosis vrouwelijk lef, een star schoolbestuur dat niet gewend is aan een vrouwelijke docent en een stel ondeugende kinderen die vinden dat het hoog tijd is dat hun vader naar andere vrouwen gaat kijken, in plaats van te treuren om hun overleden moeder. Jody Hedlund heeft een heel aantal romans op haar naam staan. Baken van hoop is een los te lezen vervolg op haar romans De lichtwachter en Water en vuur.

Verhaallijn

Vol goede moed heeft Tessa Taylor gesolliciteerd naar een functie als onderwijzeres in een mijnwerkersstadje in het noorden van Michigan. Dit is de perfecte kans om opnieuw te beginnen. Ondanks alle waarschuwingen: ‘Iedereen had haar gewaarschuwd dat ze naar de beschavingsgrens verhuisde’. Als ze na vier dagen reizen aankomt op het eiland, krijgt ze meteen bij aankomst te horen dat ze niet welkom is. Want er hoort een man voor de klas te staan en geen vrouw. Toch begint voor het schoolbestuur de tijd te dringen. De winter, die streng is, staat immers op het punt te beginnen. Na lang overleg wordt er besloten dat ze mag blijven totdat er een nieuwe, mannelijke onderwijzer gevonden is. Tessa is dolgelukkig en is vastbesloten te laten zien dat zij als vrouw heel goed in staat is om onderwijs te geven aan de kinderen van het mijnwerkersstadje. Ondertussen proberen twee kinderen uit de klas haar te koppelen aan hun vader. Tot haar verbazing is er nóg een man die interesse in haar toont. Het wordt ingewikkeld als blijkt dat de beide mannen ook nog eens broers van elkaar zijn. En dan krijgt ze het gevoel dat iemand haar steeds volgt…

Een adembenemend boek. En wát een moed om als vrouw zijnde te proberen strakke tradities te doorbreken. Ik heb heel erg genoten van dit boek.  Hedlund heeft met dit verhaal opnieuw een prachtige roman geschreven over moedige vrouwen.

Kingsbury, Karen | Uit het oog

uit het oog kkKaren Kingsbury heeft al veel boeken geschreven. Ze is bestsellerauteur van de New York Times. Na het succes van de populaire serie over de Baxter family, schreef ze meerdere vervolgseries over de personen die in de boeken over de familie Baxter voorkomen. Uit het oog is het tweede deel van de serie over Bailey Flanigan. Het is een serie, maar de boeken zijn afzonderlijk goed te lezen.

De hoofdpersoon in uit het oog is Bailey Flanigan. Ze vertrekt naar New York voor een nieuwe baan. Dit is een geweldige kans, waarmee ze haar carrière als actrice verder kan opbouwen. Bailey vindt al het onbekende spannend, maar gelukkig heeft ze een goed kostadres gevonden met lieve en gelovige mensen. Ze kan daar wonen in de periode dat haar contract loopt voor de show Hairspray. Haar leidinggevende is een strenge dame die hoge eisen stelt. Bailey’s kunnen en geloof worden stevig op de proef gesteld. Dit maakt Bailey onzeker en ze twijfelt of ze wel de juiste keuze heeft gemaakt om helemaal naar New York te gaan. En dan is er ook nog Cody, waarmee ze een goede band heeft, maar die ze nu achtergelaten heeft in Bloomington. Hij gaat op in zijn baan als footballcoach op een middelbare school. Hij mist Bailey nu ze zo ver bij hem vandaan woont, maar dan komt Cheyenne op zijn pad en dat verandert veel. Ook ontmoet Bailey een andere jongen, Brandon, een collega acteur in de show Hairspray. Zo gaan Cody en Bailey allebei een eigen leven leiden en delen ze niet meer elk moment van hun leven. De vraag is of deze verwijdering hun liefde voor elkaar groter en sterker maakt, of dat ze gelukkiger zijn met iemand anders.

Uit het oog is een opnieuw een geweldig boek van Karen Kingsbury dat ik bijna in een keer uitgelezen heb. Als je eenmaal in het verhaal zit, lukt wegleggen bijna niet. Uit het oog is mooier dan voorgaande boeken, omdat hier de sport niet zoveel aan bod komt. Het is een heerlijk verhaal hoe Bailey en Cody elk afzonderlijk hun leven beleven. Karen Kingsbury slaagt er elke keer weer in op een gevoelige wijze een verhaal neer te zetten met een boodschap. De boodschap in uit het oog is dat we God niet nodig zouden hebben als we van tevoren zouden weten hoe ons leven zou lopen. En dat is misschien wel het mooiste, maar zeker het belangrijkste wat ze probeert door te geven in Uit het oog.

Kleyn, Matthijs | Ik zie je

Matthijs Kleyn - Ik zie jeHet was even stil rond televisiemaker Matthijs Kleyn sinds zijn debuutroman Vita in 2011, maar hij is weer terug. Dit keer weer met een roman over liefde, maar ook over vergeten, herinneren, aantrekken en afstoten. “Als je van een relatie verlangt dat die je rust brengt, loop je het risico te berusten in iets wat je onrustig maakt. Want als zij me die rust brengt, heeft zij ook de macht om die van me af te pakken.”

Deze quote komt van Fender, de hoofdpersoon van het boek. Fenders leven bestaat uit films en Elvis. Hij runt tegen beter weten in een videotheek en is ervan overtuigt dat Elvis nog leeft. Dat verandert als Lisa in zijn leven komt, een bloedmooi maar ongrijpbaar meisje. Ze leren elkaar kennen door een smsje van drie woorden: ik zie je. Lisa trekt meteen bij Fender in en zet zijn wereld – uiteraard- volledig op z’n kop.

Ze neemt naast liefde namelijk meer mee: drugs, vrienden, feesten en gekkigheid. Terwijl Fender het liefst een teruggetrokken bestaan leeft, wil zij alles uit het leven halen. In hun stormachtige relatie sleept ze Fender overal mee naartoe. Hij wil echter het liefst niks te maken hebben met die wereld waar Lisa steeds weer naartoe vlucht.

Hoewel sommige mensen de relatie tussen Fender en Lisa zouden omschrijven als gepassioneerd, komt het in mijn ogen meer over als ziekelijk. Ik heb mijn best gedaan, maar tussen Fender en Lisa heb ik geen echte liefde kunnen ontdekken. Wel zag ik vooral twee verdwaalde tegenpolen die nog onvolwassen zijn in een volwassen wereld. Fender komt door zijn onzekerheid in een relatie die hem van kwaad naar erger brengt. Lisa biedt liefde aan in ruil voor huisvesting, voedsel, geld en seks. Over dat laatste gesproken, het boek staat vol van (rauwe) seks en porno. Dit alles op een manier die weinig te maken heeft met echte liefde.

Het einde van het boek is erg verwarrend en chaotisch. Als lezer krijg je het gevoel dat je een stuk hebt overgeslagen. De verrassende wending die het einde bevat, komt hierdoor niet helemaal uit de verf. De auteur had zich beter kunnen focussen op de omgang van beiden met familie, want daar zit nog een hele diepe laag achter, waar we nu maar een glimp van krijgen te zien.